Leren leven met chronische pijn

Chronische pijn gaat vaak niet over. Maar therapie kan iemands leven wel verbeteren.

VELP – In navolging van de Regio Stedendriehoek (Apeldoorn-Zutphen- Deventer) kent de regio Arnhem een Netwerk Chronische Pijn. 24 oefentherapeuten Cesar/- Mensendieck zijn erbij aangesloten. Chronische pijn gaat vaak niet over. De nieuwe behandeling richt zich dan ook niet op het wegnemen ervan.

„We besteden vooral veel aandacht aan hoe iemand omgaat met pijn”, legt coördinator van het netwerk Jacqueline van Baars uit. Ze is therapeut in Velp. De voorziening werd in de Stedendriehoek uit nood geboren. Van Baars: „Daar werden de therapeuten benaderd door het revalidatiecentrum, met de vraag of ze iets konden betekenen voor de mensen op de wachtlijst. Therapeuten hebben in samenwerking met het revalidatiecentrum een behandelprotocol ontwikkeld.” Inmiddels heeft het Netwerk Chronische Pijn landelijke dekking. Het netwerk voor Arnhem en omstreken bedient het verzorgingsgebied van revalidatie- centrum Groot Klimmendaal. „Maar er zijn ook andere verwijzers”, aldus Van Baars.

De therapeuten die bij het netwerk Arnhem en omstreken zijn aangesloten zijn druk doende zich te presenteren bij verwijzers en patiëntenverenigingen. Er wordt in Arnhem en omstreken al een jaar op de nieuwe manier gewerkt, maar met de bekendheid kan het altijd beter. Met genoegen constateren de therapeuten dat het netwerk veel meer is dan een noodoplossing voor mensen op de wachtlijst. „Vaak keren ze na onze therapie

Netwerk Chronische Pijn werd uit nood geboren; er was een wachtlijst bij het revalidatiecentrum

niet terug op de wachtlijst van een revalidatiecentrum of ziekenhuis.” Er wordt door de therapeuten veel van de patiënt gevraagd. In de patiëntenfolder wordt een anonieme patiënt geciteerd. Deze vergelijkt eerdere therapieën met deze nieuwe: „Ik was altijd gewend dat ik te horen kreeg wat ik moest doen en nu moest ik ineens zelf meedenken. Was dat niet de taak van de deskundige?” De patiënt heeft veel inbreng. Voordat er doelen worden gesteld wordt in kaart gebracht wat de oorzaak is van de pijn, hoe de pijn wordt ervaren en hoe de patiënt ermee omgaat. Over dat laatste zegt Van Baars: „Pijn leidt bij de ene patiënt tot bewegingsangst, terwijl een ander juist de pijn negeert en over grenzen heen gaat. In beide gevallen wordt het er niet beter op.” De behandeling is een combinatie

De therapeut fungeert als de coach die de patiënt helpt bij het bereiken van de gestelde doelen

van fysieke en mentale oefeningen die de patiënt grip willen geven op zijn of haar klachten en de kwaliteit van leven willen verbeteren. De therapeut fungeert als de coach die de patiënt helpt bij het bereiken van de gestelde doelen. De behandeling is volgens de patiëntenfolder geslaagd als de patiënt, en níet de pijn, uiteindelijk zijn leven (weer) bepaalt.

Therapie bood uitkomst.

LENT – Heidy Aalbers (36) uit Lent (bij Nijmegen) had haar hoop gevestigd op een medische ingreep. Ze had chronische pijn als gevolg van een gebroken stuitje. Maar die ingreep had geen succes. Sterker nog: erna had ze meer klachten dan ervoor. Ze redde het niet zonder flink wat pijnstillers. Toen ze zich op advies van haar huisarts wendde tot Cesartherapeut Marja de Lint kon ze niet of nauwelijks zitten. Ook fietsen ging dus niet meer. „Ze zat helemaal scheef op haar stoel om de stuit te ontlasten en bouwde spanning op in haar lichaam”, zegt De Lint over haar eerste ontmoeting met Aalbers. De therapeut constateerde ook dat Aalbers een druk leven leidde. Ze wilde geen zeur zijn en ging daarom maar door. Temeer daar ze niet kon zitten. Bovendien bleek de patiënt een perfectionist. Het doel van de behandeling door De Lint was dat Aalbers beter voor zichzelf zou zorgen. Er werd gewerkt aan een ontspannen zithouding, er waren ontspanningsoefeningen, Aalbers leerde grenzen aan te geven en dingen voor zichzelf te doen, zoals wandelen. Na zeven behandelingen ging het goed. Het cijfer dat Heidy Aalbers voor de behandeling aan haar pijn gaf, was zeer hoog. Na de behandeling was het fors gedaald. Conclusie van therapeut Marja de Lint: ‘Mevrouw heeft inzicht gekregen in haar houding en in haar gedrag en hoe ze zelf haar patroon in stand hield. Ze is daarmee aan de gang gegaan. Ze bouwt nu meer rustmomenten in. Ze kan nu langer zitten en ze rijdt weer auto. En ik zie haar vaak door het dorp wandelen en fietsen.’